Las Dawnych Gatunków
Wiosna już stanowczo rozgogściła się w okolicy. Wraz z jej powrotem rusza mowy sezon w Lesie Dawnych Gatunków. Powoli szykujemy się w teren z młodymi drzewkami i wiosenną energią. Bądź z nami, gdy posadzimy pierwsze drzewka 🌿
Powrót do rodzimych gatunków - dlaczego taki ważny
Zadaniem projektu jest przywracanie krajobrazowi jego własnego charakteru. Chodzi o ochronę i ponowne wprowadzanie dawnych, rodzimych gatunków drzew i krzewów, które przez wieki współtworzyły region – takich jak lipa, dąb, buk, grab, klon, jesion, wiąz czy sosna zwyczajna. Towarzyszyć im będą także rodzime krzewy: jałowiec, leszczyna, tarnina, głóg i inne gatunki.
Z punktu widzenia ekologii przetrwanie rodzimych gatunków ma kluczowe znaczenie - tworzą sieć relacji z lokalną fauną i florą – są źródłem pożywienia dla owadów zapylających, miejscem schronienia dla ptaków i stabilizatorem gleby. Dzięki długiej historii współistnienia z miejscowymi warunkami klimatycznymi lepiej radzą sobie z sezonowymi zmianami, a ekosystem z ich udziałem jest bardziej odporny na zakłócenia.
Głównym narzędziem projektu będzie szkółka gatunków rodzimych, w której będą uprawiane młode drzewa oraz krzewy właściwe dla naszego regionu. Szkółka stanie się zapleczem dla przyszłych nasadzeń i miejscem bioróżnorodności.
Szkółka gatunków rodzimych ruszyła!
Zaczęliśmy bardzo rodzimie i niemal pospolicie — od sosny zwyczajnej, niby wszechobecnej w naszym krajobrazie, a jednocześnie tak niezwykłej.
Na razie to jeszcze nie szkółka, tylko raczej przedszkole — nasze roślinki Pinus silvestris są tak małe i delikatne, że dopiero uczą się świata. Hodujemy je w warunkach chronionych, aż przybiorą na sile i rozmiarach, by mogły rosnąć w gruncie.
Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris) 🌲
1. Dlaczego rodzima
Sosna jest częścią naszych terenów od zawsze. Wchodzi w skład krajobrazu, który wydaje się oczywisty: suche bory, piaszczyste gleby, światło przefiltrowane przez korony drzew.
Pinus sylvestris to jeden z gatunków, które współtworzą naszą przyrodę od wieków w sposób swojski, powszechny i jednocześnie dostojny.
2. Dlaczego potrzebuje ochrony
Powszechność sosny potrafi mylić. Widząc ją wszędzie, łatwo założyć, że poradzi sobie sama zawsze i w każdych warunkach. Tymczasem stabilność ekosystemów wynika nie tylko z liczby pojedynczych drzew, ale z ich świadomie chronionej kondycji i zdolności do odnowy. Sosna zwyczajna nadal jest gatunkiem silnym, ale presja zmian klimatu, przekształcania siedlisk i osłabiania naturalnych procesów działa powoli, często niezauważalnie.
Dlatego ochrona nie może być reakcją na kryzys. Jeśli zaczyna się dopiero wtedy, gdy coś jest już zagrożone egzystencjalnie, jest spóźniona. Musi działać zanim pojawi się zagrożenie. 🌱
